Her şey kendi ailemizdeki bakımla başladı
Eşimin büyükannesi aradığında eşim onu görmeye gider, nasıl olduğunu kontrol eder ve ihtiyaç duyduğu konularda yardımcı olurdu.
Elbette bakımın merkezinde annesi vardı. Günlük bakımın en zor taraflarını o üstleniyordu ve ben bunu yakından görüyordum.
Eşim de bir torun olarak yapabileceğini yapmak isteğiyle bakımın içindeydi.
“Bunca yıl bana baktı. Şimdi ben de onun için yapabileceğimi yapmak istiyorum.”
“Sahip olduğum zamanda, elimden gelen biçimde yardımcı olmak istiyorum.”
Bence bu çok doğal bir duygudan geliyordu.
İyilik ve sorumluluk duygusu sessizce ağırlaşabilir
İyiliği ve sorumluluk duygusu çok güçlü olduğu için bazen kendini biraz fazla zorladığı görülüyordu.
Telefon çalınca yanıt vermek. Bir şey gerektiğinde harekete geçmek. Durumu sürekli aklında tutmak.
Bu küçük şeyler yavaş yavaş birikir ve fark etmeden sürekli tetikte geçirilen süre uzar.
Ama bu yüke “zor” demek kolay değildir. Ailenin yanında çok ağır göstermek istemezsiniz. Bunu kendi isteğinizle yaptığınız için sonunda tek başınıza taşımaya başlarsınız.
Gösteriş değil, doğal bir paylaşım
Aklımda kalan bir duygu şuydu: “Yaptığım her şeyi özellikle anlatmak istemiyorum.”
Ama “Şu an durum böyle” ya da “Bununla ben ilgilendim” gibi bilgiler aile içinde doğal biçimde paylaşılabilmeli.
Konu takdir görmekten çok, herkesin durumu bildiğine dair güven duymaktır.
Bizim ailemizde de bakımın merkezinde annesi vardı ve herkes yapabildiği ölçüde yardımcı oluyordu. Yine de kimin ne yaptığını ve güncel durumun ne olduğunu paylaşmak şaşırtıcı derecede zordu.
“İlaçlar nasıl gitti?” “Bugün nasıldı?” “Sonraki randevu ne zaman?”
Bu tür sorular sürekli gündeme geliyordu.
Bu yüzden, daha doğal ve kolay bir paylaşım yolu olursa bakıma katılanların kendini biraz daha hafif hissedebileceğini düşündüm.
Duyguların dışarı çıkabileceği bir yer de istedim
Bakıma katılan bazı kişiler çok şeyi tek başına taşırken ellerinden gelenin en iyisini yapmaya devam ediyor.
Böyle anlarda duygularını anlatabilecekleri veya benzer durumdaki kişilere danışabilecekleri bir yer biraz olsun güven verebilir.
Bu nedenle uygulamanın içinde danışılabilecek bir alan da oluşturmak istedim.
Biraz daha hafif hissedilen daha çok an
Her ailenin bakım deneyimi farklıdır. Bu uygulamanın herkese tamamen aynı biçimde yardımcı olacağını düşünmüyorum.
Yine de bakımda yük veya kaygı hisseden birinin “Biraz daha kolay oldu” ya da “Biraz daha güvende hissediyorum” diyebileceği anları çoğaltma umuduyla Carez’i geliştirmeye devam ediyorum.
Carez, bakımı kusursuz hâle getiren bir uygulama değildir.
Carez, bakımı kusursuz hâle getiren bir uygulama değildir.
Ancak “Ben hallettim”, “Gördüm” ve “Teşekkürler” gibi küçük paylaşımların bakıma katılanların yükünü az da olsa hafifletmesini umuyorum.
